Waarom de meeste mensen verliezen op de beurs

verliezen op de beurs

Aandelenbeurzen hebben sinds hun ontstaan een enorme, en schijnbaar onstuitbare opmars doorgemaakt. Ondanks de grote winsten op de koersenborden, slagen de meeste particuliere beleggers er toch in geld te verliezen op de beurs. Hoe kan dit?

Kijk even naar het onderstaande grafiekje. Hierin zie je de ontwikkeling van de Amerikaanse S&P 500 index over grofweg de laatste honderd jaar.

Historie S&P 500 index. Bron: Macrotrends.net

Er zijn natuurlijk enkele pieken en dalen te zien, maar één ding is duidelijk: de waarde van de aandelen in deze – wereldwijd toonaangevende – index blijft maar doorgroeien.

Om precies te zijn heeft de S&P 500 index, met daarin de 500 grootste bedrijven van Amerika, sinds zijn oprichting in 1926 een rendement behaald van gemiddeld 10% per jaar. Voor wereldwijde beleggingen wordt doorgaans gerekend met een iets bescheidener 7% per jaar.

Iemand die aan het begin van een beleggingscarrière 1.000 euro investeert, ziet zijn inleg (met 7% rendement per jaar) iedere 10 jaar verdubbelen. Stel je belegt 50 jaar lang; dan is je 1.000 euro inleg aan het einde bijna 30.000 euro waard.

Daarmee kun je toch verliezen op de beurs…

Ondanks de fantastische rendementen van de beursindices, slagen veel particuliere beleggers erin veel minder goede resultaten te behalen op de beurs, of zelfs fors te verliezen.

Hoe is dit mogelijk?

Het wordt voor de groot deel veroorzaakt door één van de fundamentele eigenschappen van veel beleggers: gulzigheid. Men neemt geen genoegen met de gemiddelde resultaten van de beurs, maar wil méér rendement behalen, en denkt slim genoeg te zijn om dit ook daadwerkelijk te kunnen.

Om preciezer te zijn kun je kijken naar de twee grootste fouten die beleggers maken:

  • Ze handelen actief in aandelen(fondsen)
  • Ze proberen zelf de best presterende aandelen(fondsen) te kiezen

Actief handelen in aandelen

Helaas heeft het overgrote deel van de beleggers de neiging om aandelen tegen hoge koersen in te kopen en juist laag te verkopen. Het tegenovergestelde van wat je wilt. Gulzigheid tijdens stijgende beurzen en paniek tijdens beurscrashes veroorzaken verreweg het grootste deel van de verliezen.

Uit onderzoek blijkt dat het overgrote gedeelte van de beleggers minder goede rendementen behaalt dan de beleggingsfondsen waarin ze investeren. Dit is geheel te danken aan het in- en uitstappen op de beurs: ook wel markettiming genoemd.

Van actief handelen wordt een belegger zelf vrijwel nooit rijker. In tegenstelling tot banken en beurshandelaren, die iedere keer dat jij handelt weer transactiekosten in rekening kunnen brengen.

Zelf de ‘beste’ aandelen en beleggingsfondsen uitzoeken

Je hoort op het nieuws vrij zelden een verhaal over iemand die ooit een gespreid mandje aandelen heeft gekocht, deze zijn leven lang niet verhandeld heeft en daar nu een leuk bedrag aan heeft overgehouden.

Nee, je haalt alleen het nieuws als je binnen een jaar miljonair bent geworden omdat je de nieuwe Apple of Facebook op de beurs hebt ontdekt, of wanneer je je huis hebt verkocht om alles in Bitcoin te stoppen.

Dit zijn misschien extreme voorbeelden, maar de meeste beleggers denken wel degelijk betere rendementen te kunnen behalen door specifieke aandelen of investeringen uit te kiezen.

Het blijkt echter dat het zelfs professionele beleggers, die hun salaris verdienen om deze ‘beter presterende’ aandelen uit te zoeken, niet lukt om het rendement van simpele indexfondsen te verslaan. Soms lukt het een paar jaar achtereen, maar op de lange termijn legt 99% het af tegen een simpel indexfonds dat de wereldwijde markt volgt.

Het uitzoeken van bovengemiddeld presterende aandelen, ook wel stockpicking genoemd, is keer op keer vrijwel onmogelijk gebleken. De meeste stockpickers verliezen op de beurs.

Natuurlijk zijn er enkele mensen die hier wel in slagen, zoals Warren Buffett. Maar onthoud dat het niet voor niets is dat deze personen wereldberoemd zijn: ze hebben het onmogelijke voor elkaar gekregen.

Ik ga er voor het gemak even van uit dat ikzelf, of jij, niet de volgende Buffett bent. Zoals de beursgoeroe zelf ook aangeeft: “A low-cost fund is the most sensible equity investment for the great majority of investors.”

Indexfondsen: Neem genoegen met het marktgemiddelde

Voor de meeste beleggers is de verstandigste oplossing een investering in een simpel, goed gespreid indexfonds. Liefst met daarin aandelen van alle beursgenoteerde bedrijven op de wereld.

Met een passief indexfonds ontvang je het absoluut gemiddelde rendement van de wereldwijde aandelenmarkt. Dat klinkt misschien niet spectaculair, maar hiermee versla je het overgrote gedeelte van de actieve beleggers.

Blijf hierin maandelijks een vast bedrag of percentage van je salaris investeren, tijdens zowel de goede als slechte tijden op de beurs. Zo koop je aandelen zowel wanneer ze duur als goedkoop zijn, en voorkom je de negatieve effecten van markettiming.

Mocht je de verleiding van actief handelen op de beurs niet kunnen weerstaan, doe dit dan met een klein gedeelte (niet meer dan 5%) van je vermogen. Doe dit niet met geld waarmee je belegt voor bijvoorbeeld je (vervroegde) pensioen.

Deel dit artikel:

Dit vind je misschien ook leuk...

1 reactie

  1. Pecunia schreef:

    Ben niet voor of tegen ETFs maar wil de lezers wel dit artikel onder de aandacht brengen van iemand die bewezen heeft bubbles te kunnen ontdekken (nav zijn verhaal is de film de big short gemaakt) :
    https://finance.yahoo.com/news/big-short-michael-burry-explains-104146627.html
    ETFs zijn in principe ook niet meer dan een experiment waarvan de gevolgen op lange termijn onbekend zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *